Uso de cookies nas páxinas web do Concello de A Coruña

Nas páxinas web municipais utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos mediante o análise dos seus hábitos de navegación. Se continúa navegando, consideramos que acepta o seu uso. Pode obter máis información, ou coñecer como cambiar a configuración, na nosa páxina de "Normas de uso"..

CMIX

Os nosos corpos

Crecemento e sexualidade

Crecemento e sexualidade

A adolescencia, que comprende aproximadamente dos 12 aos 19 anos, é, por definición, unha etapa de transición que trae consigo tremendos cambios corporais: desenvolvemento dos peitos e primeira regra nas mozas, os grans e a lanuxe corporal en mozas e mozos, as primeiras eyaculaciones nos mozos... ¡E moito máis! As hormonas, unhas sustancias químicas producidas no cerebro e nos órganos sexuais están detrás de todos eses cambios físicos. Evidentemente, eses cambios afectan o teu modo de sentirche e relacionarche, co teu propio corpo e cos demais.

Pero o desenvolvemento físico é só unha parte deste proceso que é a adolescencia; o cambio tamén afecta á forma de ser, aos intereses, ao modo de relacionarse cos demais, etc. Nesta etapa, á vez que se produce o desenvolvemento físico, madúrase intelectual e emocionalmente. Isto xera unha sensación de liberdade e de ganas de vivir novas experiencias, aínda que tamén pode ser un período un tanto axitado.

A idade á que se inician estes cambios, físicos e psíquicos, é moi variable, e depende de diversos factores (herdanza, alimentación, clima, educación...).

Dentro dos cambios que trae a adolescencia está a maduración dos órganos sexuais e do proceso hormonal. Por elo, os procesos e respostas sexuais adquiren un novo significado, e xorden moitas dúbidas e inquietudes achega do propio corpo e as súas reaccións. Posiblemente, estes cambios desen pé a moitas conversacións cos teus colegas. Pero talvez non che pararas a ver, a ser consciente deses cambios e pensar sobre eles. Talvez non che pararas a mirar, a sentir o teu corpo, a coñecelo. A continuación axudarémosche un pouco, pero non esquezas que é fundamental que TI prestes atención ao teu propio corpo.

Volver a menú

Aparello xenital feminino por fóra

Aparello feminino externo
  • PUBE: tamén chamado monte de Venus ou monte púbico. É a zona branda e algo avultada, constituída por tecido graso, que se atopa sobre o óso púbico. Durante a puberdade, na pube empeza a crecer lanuxe.
  • VULVA:
    • Os BEIZOS MAIORES: a non ser que se abran as pernas, os beizos maiores están xuntos para protexer os xenitais. Teñen tamaños e formas distintas en cada muller. Na puberdade cóbrense de lanuxe.
    • Os BEIZOS MENORES: son máis finos que os beizos maiores e non están cubertos de lanuxe. Varían moito de cor, tamaño e forma. Os beizos menores están unidos por arriba, cobren o clítoris e son moi sensibles.
    • CLÍTORIS: é a zona máis sensible dos xenitais femininos porque está repleto de terminais nerviosas. Consta de cabeza (o glande) e corpo. Só a cabeza é visible. Está feito dun tecido que se seareiro durante a excitación sexual. O clítoris é o único órgano do corpo que serve só para o pracer sexual, e adoita ser necesario estimulalo para chegar ao orgasmo.
    • ABERTURA VAGINAL: é a abertura da vagina, e adoita estar, en parte, pechada polo himen.
    • HIMEN: é un anaco de mucosa elástica fina que tapa en parte a abertura vaginal. O himen pode ter diferentes formas, tamaños e grosores e, aínda que case todas as mozas nacen con el, é fácil que rompa coas actividades cotiás. O himen tamén pode romper durante a penetración. Así que se cadra telo ou se cadra non.
    • MEATO URINARIO: situado entre o clítoris e a abertura vaginal. É a desembocadura externa do aparello urinario.
  • PERINÉ: zona muscular que se estende entre a vagina e o ano.
  • ANO: ese pequeno buraco engurrado do traseiro é a abertura do recto, por onde as feces saen do corpo.

Volver a menú

Aparello xenital feminino por dentro

Aparello feminino interno
  • VAGINA: por esta canle, que vai do útero ao mundo exterior, saen a regra e os bebés no momento do parto. Mide de 7 a 12 cms. Cando non hai nada dentro, as paredes da vagina tócanse. É moi elástica, en parte porque as súas paredes teñen moitos pliegues que se expanden e contraen para dar cabida ao que sexa (un tampón, un bebé, un pene, un dedo...) A vagina nunca está completamente seca. O factor humidade varía segundo o ciclo, o desenvolvida que estea a moza e a excitación sexual. Cando te excitas, a vagina produce moitas secreciones e nótase mollada, o que achega lubrificación para a actividade sexual. Esta secreción permanente tamén fai que a vagina estea limpa e evita infeccións, xa que mantén o PH acedo.

O terzo externo da vagina ten maior sensibilidade que os outros dous terzos inernos, e na súa cara anterior algunhas mulleres localizan unha área aínda máis sensible coñecida como punto G.

  • ÚTERO:

PESCOZO UTERINO Ou CÉRVIX: é a parte inferior do útero. Comunica a cavidade uterina coa vagina a través dunha canle moi estreita, salvo durante o parto, cando se ensancha o suficiente para que o bebé poida pasar. Tamén impide que un obxecto grande, como un dedo, un tampón ou un pene, penetre no útero. Polo colo do útero sae o sangue menstrual e entra o esperma.

CORPO DO ÚTERO: o útero, ou matriz, ten a forma e o tamaño dunha pequena pera investida, menos cando a muller está embarazada. As grosas paredes musculares do útero son moi elásticas e permiten que se faga moito maior para acomodar ao feto. O revestimento da cavidade uterina, chamado endometrio, permite a anidación do óvulo fecundado e o inicio e desenvolvemento do embarazo. Se non se produce un embarazo, esta mucosa renóvase cada ciclo: se expulsión dá lugar á regra ou menstruación.

  • TROMPAS DE FALOPIO: son dous condutos que comunican a parte superior da cavidade uterina cos ovarios. Miden uns 10 cms. e teñen unha especie de flocos nos extremos que rodean os ovarios sen estar pegados a eles. Cada ciclo, tras a ovulación, a trompa correspondente capta o óvulo, e se é fecundado condúceo á cavidade uterina para a súa anidación.
  • OVARIOS: son as glándulas sexuais femininas. Teñen o tamaño e a forma dunha améndoa, e neles atópanse os folículos primordiais, a partir dos cales cada ciclo formarase un óvulo maduro. Desde a puberdade e ata os 45-50 anos prodúcense unhas hormonas que viaxan pola corrente sanguínea ata os ovarios e fan que cada mes os folículos liberen un óvulo maduro: isto é a ovulación. Os ovarios tamén producen as hormonas sexuais.

Volver a menú

Aparello xenital masculino por fóra

Aparello masculino externo
  • PENE: ten varias partes:
    • Tronco: a parte inferior do pene.
    • Asuco do glande: o anel de tecido entre o tronco e a cabeza.
    • Glande: a cabeza ou o "capullo".
    • Frenillo: está baixo o glande, e suxeita o prepucio, é dicir, a pel que cobre o glande se non hai circuncisión.
    • O prepucio é a pel que cobre a cabeza do pene. Cando se produce a erección deixa o glande ao descuberto. Hai casos nos que a abertura final do prepucio non permite a saída do glande: trátase da fimosis e opérase facilmente.
    • Polo interior do pene discorre a uretra, conduto polo que pasan tanto os ouriños como o seme. A erección permite a introdución do pene na vagina e que o seme se deposite no seu fondo. No seu interior o pene é similar a unha esponxa, de forma que cando se produce a excitación sexual, a "esponxa" énchese de sangue, producindo a erección.
    • O asuco, o glande e o frenillo están cheos de terminacións nerviosas e son as zonas máis sensibles do pene.
    • A pel que recubre o pene é bastante flexible para adaptarse ao tamaño do pene erecto.
  • ESCROTO: é unha bolsa que colga baixo o pene. Consta dunha capa muscular revestida de pel moi sensible.
  • MEATO: é a abertura por onde saen os ouriños ou o seme.

Volver a menú

Aparello xenital masculino por dentro

aparello xenital masculino interno
  • TESTÍCULOS: os dous testículos atópanse dentro do escroto. Son moi sensibles. Producen os espermatozoides e a hormona sexual masculina.
  • CORDÓNS ESPERMÁTICOS: suxeitan os testículos ao corpo.
  • EPIDÍDIMOS: estruturas tubulares onde maduran os espermatozoides.
  • CONDUTOS DEFERENTES: son a continuación dos epidídimos e comunican coas vesículas seminales.
  • VESÍCULAS SEMINALES: é onde se almacenan os espermatozoides maduros.
  • PRÓSTATA: glándula que rodea a uretra e produce o líquido prostático que na eyaculación únese aos espermatozoides formando o seme.
  • A URETRA é un conduto que atravesa o interior do pene, e que leva os ouriños ou o seme ao exterior a través do meato. Unha válvula do interior da vejiga impide que o seme e os ouriños pasen pola uretra á vez.

O SEME ou esperma é o líquido viscoso e branco, expulsado mediante a eyaculación. No seme hai:

  • Espermatozoides, 20% do volume total; media de 100 millóns/ml.
  • Líquido seminal, 60% do volume.
  • Líquido prostático, 20% do volume.

Volver a menú

Crecemento e sexualidade Cambios nas mozas

O aparello xenital feminino non é tan "evidente" coma o dos mozos, polo que custa máis coñecelo. Ademais, tradicionalmente educouse ás mozas no pudor, polo que pode dar algo de corte mirarse ao espello para intentar coñecerse ben.

No crecemento das mozas chega un momento en que o corpo cambia moi rápido. Os cambios principais son os seguintes:

  • CAMBIO HORMONAL: os ovarios comezan a producir as hormonas femininas (estróxenos e proxestáxenos). Estas hormonas van pasando ao sangue, e cumpren a súa función, provocando unha serie de modificacións físicas que fan que, aos poucos, o corpo dunha nena se vaia transformando no dunha muller adulta:
    • Aumento de estatura e peso.
    • Fórmanse os peitos.
    • As cadeiras redondéanse e a cintura estréitase.
    • Aparece o pelo na pube e nas axilas.
    • A pel faise máis graxa e pode aparecer acne.
  • APARICIÓN DA PRIMEIRA REGRA: coa puberdade, as mozas empezan o ciclo da ovulación e a menstruación, o que significa que xa poden quedar embarazadas. A cada moza chégalle nun momento distinto. A idade normal da menarquia (ter a primeira regra) é entre os 8 e os 18 anos. A maioría das mozas empeza a menstruar entre os 11 e os 14 anos. O ciclo pode tardar anos en facerse regular. A menstruación tense regularmente durante os seguintes 40 anos, máis ou menos, excepto durante o embarazo e o aleitamento.

A regra, ou menstruación, é a saída dun fluxo sanguinolento pola vaxina. Concretamente, é o desprendemento do endometrio, que é a mucosa que recobre a cavidade uterina, co sangrado correspondente e cuxa cantidade é variable.

  • APARICIÓN DO DESEXO SEXUAL: é o momento en que se empezan a vivir as primeiras experiencias amorosas e sexuais. En moitos casos, é o momento no que empezan a aparecer os soños e fantasías sexuais. Por isto precisamente, esta é a época na que é máis frecuente masturbarse.

Todos estes cambios non sempre son fáciles de levar: aparecen espiñas ou grans, o corpo redondéase -tranquila, non é que engordases e, se gañaches uns quilos, non ten por que ser definitivo- e durante un tempo ir mercar roupa pode constituír unha certa tortura: parece que todo che sente mal ou, cando menos, raro. Cando este proceso comeza, non hai máis remedio que ter paciencia e ir coñecendo e tomando agarimo ao propio "novo" corpo. Tranquilidade, unha dieta sa e exercicio físico axudaranche a modelar o teu corpo. E para coñecelo, non teñas medo nin vergoña e mírao! As persoas pasamos moito tempo mirándonos ao espello e, con todo, non sempre nos atrevemos a usar un espello para coñecer mellor os nosos xenitais. E, á fin e ao cabo, é unha parte máis do corpo!

Volver a menú

Crecemento e Sexualidade Cambios nos mozos

A medida que avanza a adolescencia, o corpo dos mozos empeza a cambiar:

  • CAMBIO HORMONAL: os testículos van formando cada vez máis hormonas masculinas (os andrógenos, fundamentalmente a tetosterona). E a medida que esta alcanza niveis no sangue inflúe no desenvolvemento de todo o corpo:
    • Crécese rapidamente e aumenta a corpulencia: é o "estirón".
    • Márcase a noz, e cambia a voz.
    • O corpo cóbrese de lanuxe , nas axilas, na zona da barba e o bigote, na pube, no peito, pernas e brazos.
    • Os testículos e o pene aumentan de tamaño. A medida que se completan as súas funcións empeza a producirse o seme. Chega un momento no que no seme hai espermatozoides en cantidade e de calidade suficiente para que o mozo sexa fértil.
    • Aumenta a frecuencia das erecciones e poden darse polucións nocturnas: eyaculaciones que se producen estando durmido. Todo isto é normal.
    • A pel faise máis graxa, e pode aparecer a acne.
  • PRODÚCENSE As PRIMEIRAS EYACULACIONES
  • APARICIÓN DO DESEXO SEXUAL, que conduce ás primeiras experiencias sexuais e a ter moitas fantasías e soños sexuais. Por isto, precisamente, esta é a época na que é máis frecuente masturbarse.

Como para as mozas, é importante que coñezades o voso corpo. Tedes a vantaxe de que os vosos xenitais externos están máis á vista. Cun exame do voso corpo non só saberedes mellor como sodes e como estades a cambiar, senón que tamén poderedes comprobar que todo vai ben. Ademais, desta forma poderedes comprobar que a vosa hixiene é correcta. O voso pediatra ou médico de familia pódevos axudar.

Volver a menú

Por que se ten a regra?

Isto é, máis ou menos, o que pasa cada ciclo (normalmente entre 21 e 35 días):

O ciclo comeza o primeiro día de sangrado e finaliza a véspera da seguinte regra. A 1ª metade do ciclo vai dende o inicio da regra ata a ovulación e a súa duración é variable. A hipófise segrega as hormonas FSH e LH que maduran un folículo, producindo un óvulo que sae ao exterior do ovario (ovulación). Estas hormonas tamén estimulan a secreción das hormonas sexuais nos ovarios, que á súa vez modifican o endometrio preparándoo para unha posible anidación, se o óvulo é fecundado nos días seguintes á ovulación.

Xa estamos na 2ª metade do ciclo e se non houbo embarazo, o óvulo desintégrase e prodúcese a menstruación.

A maioría das mulleres non nota cando ovula aínda que algunhas poden sentir molestias ou punzadas nestes días.

A menstruación pode durar entre 2 e 8 días e a cantidade é variable. Nalgunhas mulleres as regras ás veces son dolorosas (dismenorrea) e outras non teñen molestias.

Os días previos á menstruación poden notarse unha serie de cambios coñecidos como Síndrome premenstrual: irritabilidade, ansiedade, sensibilidade, tensión mamaria, retención de líquido..., que do mesmo xeito que a dismenorrea poden necesitar tratamento.

Volver a menú

Non perdas

Actividades

Onde estamos

Centro Municipal de Información Xuvenil (CMIX)

Fórum Metropolitano

  • R/ Río Monelos, s/n, 15006 A Coruña
  • Tel.: 981 184 294
  • Fax: 981 184 295
  • Email: cmix@coruna.es
  • Horario: De luns a venres, de 10 a 14 e de 17 a 20 h. Sábados, de 11 a 14 h.
  • Horario de verán: pechado os sábados.
  • Agosto: De luns a venres, de 09:30 a 14:30 h.
  • Servizo de orientación legal: De luns a xoves, de 17 a 20 h.
  • Concello da Coruña
    • Ayuntamiento de A Coruña | Concello da Coruña.
    • Praza de María Pita, 1. 15001 A Coruña.
    • 981 184 200 ou desde dentro do termo municipal ao teléfono de atención 010
Tes un navegador demasiado antigo!

Sentímolo pero o teu navegador é moi antigo para poder mostrar esta páxina. Debes de actualizalo ou usar un navegador compatible. Optimizamos esta web para Google Chrome, Mozilla Firefox, Safari e Microsoft Internet Explorer 10 ou superior. Instalar agora un navegador compatible

?