Uso de cookies nas páxinas web do Concello da Coruña

Nas páxinas web municipais utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos mediante a análise dos seus hábitos de navegación. Se continúa navegando, consideramos que acepta o seu uso. Pode obter máis información, ou coñecer como cambiar a configuración, na nosa páxina de "Normas de uso".

Concello da Coruña

  • Compartir
  • Engadir ao meu móbil | 
  • Imprimir
Cerámica engobada

Prato de cerámica engobada romana procedente de Lucus Augusti (Museo Arqueolóxico e Histórico do castelo de San Antón da Coruña)

Cerámica engobada de Lucus Augusti

O castro, a cidade e o mar

Ao finalizar as Guerras Cántabras, entre os anos 16 e 13 a.C., o emperador Augusto inclúe Asturia e Gallaecia dentro da provincia da Hispania Citerior ou Tarraconense. Nesta época fúndanse as tres cidades romanas do noroeste, Asturica Augusta na actual Astorga, Bracara Augusta en Braga e Lucus Augusti en Lugo.

Na segunda metade o século I d.C., Vespasiano realizará unha división administrativa interna do noroeste, nos chamados conventos xurídicos, incluíndo territorios baixo a influencia de cada unha das capitais. As cidades foron comunicadas por vías principais e, entre estas, os camiños secundarios conectaron enclaves e hábitats de diverso tipo. Unha destas rutas permitiu a conexión marítima con Lugo, a través do porto do enclave romano de Brigantium, co seu flamante faro.

Dentro deste contexto, sitúase o oppidum de Elviña, como punto de paso e de redistribución de persoas e produtos, entre o mar e o interior e viceversa.

Entre as mercadorías que exportaba a cidade romana de Lugo pola península e a través do comercio marítimo, atópase un tipo de vaixela moi resistente e de gran calidade, coñecida como cerámica engobada de Lucus Augusti. Nas escavacións realizadas na cidade, localizáronse arredor de 40 fornos cerámicos, que ilustran a súa capacidade produtiva neste tipo de industria.

A cerámica romana engobada de Lugo caracterízase por deseñar principalmente pratos e fontes. Estas formas permiten unha fácil disposición unhas sobre outras, para o seu transporte, e estarían recubertas dunha capa de engobe ou arxila moi disolta en auga, no seu interior. Esta técnica, á parte de ofrecer maior impermeabilización, permitía que os alimentos non se adherisen ás vaixelas durante a fase de preparación de alimentos.

Cerámica engobada

Debuxo do prato de cerámica engobada (Escavación en área no castro de Elviña. Memoria técnica dos traballos de escavación arqueolóxica. 2013)

Cerámica engobada

Vista inferior da cerámica engobada


Que che parece esta sección?

-101-101-101

Síguenos en

Horario de verán

(1 de xullo - 30 de setembro)

Sábados e domingos ás 12.00 h

Xoves do mes de xullo (excepto festivos) ás 20.30 h

Horario de inverno

(1 de outubro - 30 de xuño)

Domingos ás 12:00 h

Contacto

Museo Arqueolóxico  e Histórico Castelo de San Antón

981 189 850

Chamadas locais 010 / 981 184 278

Tes un navegador demasiado antigo!

Sentímolo pero o teu navegador é moi antigo para poder mostrar esta páxina. Debes de actualizalo ou usar un navegador compatible. Optimizamos esta web para Google Chrome, Mozilla Firefox, Opera, Safari e Microsoft Edge. Instalar agora un navegador compatible

Iniciar sesión