Manuel Caamaño Suárez, (Noia, 1936-A Coruña, 2026), membro do colectivo A Rigueira Club e Vicepresidente da Coral Follas Novas nos anos 60, foi un destacado activista cívico e cultural desde a súa mocidade. Arquitecto técnico de formación, compaxinou a súa carreira profesional, na que estudou e contribuíu ao coñecemento da arquitectura popular galega, cun destacado activismo cívico e cultural en distintas asociacións e entidades, entre elas o Partido Socialista Galego (PSG) desde o seu grupo fundacional (1964) e a Agrupación Cultural O Facho, que presidiu de 1966 a 1979. Era académico correspondente da Real Academia Galega, membro do padroado do Museo do Pobo Galego, conselleiro da SEPT e de Editorial Galaxia, foi un dos fundadores das revistas Teima e Tempos Novos, de ADEGA e da Fundación Castelao, padroeiro e presidente da Fundación do Pedrón de Ouro e membro do Consello Social da Universidade da Coruña. Como autor, Manuel Caamaño, publicou, entre outras obras, Sobre Galicia como responsabilidade (1988), que recompila os seus artigos en La Voz de Galicia entre 1970 e 1986, A casa-vivenda (1997), A casa popular (1999), As construcións adxectivas (1999) e As construcións da arquitectura popular-Patrimonio etnográfico de Galicia (2003), título distinguido co Premio Antón Losada Diéguez e o Premio da Crítica de Galicia. Non 2006 publicou Dun tempo e dun país.

Como arquitecto técnico, en Dragaxes "e Construcións", participou, primeiro como xefe de obras e despois como xefe de grupos, en numerosas e variadas obras, como a da Unidade Veciñal número 3 do Polígono de Elviña, segundo o proxecto do arquitecto José Antonio Currais Gutiérrez, ou a do Pavillón de Deportes de Riazor de Santiago Rey Pedreira.

Desde 1975 ata o 2000 foi profesor asociado da Universidade dá Coruña, en cuxas aulas impulsou o uso do galego e deulles a coñecer as varias xeracións de futuros profesionais a arquitectura tradicional galega e promoveu o seu estudo.