Ao falar, pensar, xestualizar ou intervir en algo, internámonos sempre en paraxes do descoñecido. A función da arte non é outra cousa máis que o descubrimento das paisaxes do descoñecido".

(Bartolomé Ferrando).

En "La inquietud de las cosas" enlázanse dous universos poéticos: o da Casa Museo de Emilia Pardo Bazán e o da artista arxentina Romina Casile.

Desta superposición xorde unha nova paisaxe que se desenvolve semanticamente entre os recunchos da casa, o mobiliario e as pezas audiovisuais; entre o pasado e o presente; entre as palabras e os sons.

Na súa obra, Romina Casile indaga nas potencialidades dos obxectos e espazos como signos lingüísticos, explorando nos vínculos de intimidade e os modos de comunicación que establecemos con eles. A través do desenvolvemento de diversos dispositivos, resemantiza os obxectos outorgándolles unha nova funcionalidade sonora que se manifesta en performances, que son á súa vez o resultado dunha serie de ensaios que buscan desenvolver a intuición, a conciencia e o diálogo.

Esta proposta logra transcender o tempo e o espazo para que ambas as artistas se atopen por primeira vez e resoen na procura de sensibilidades que atravesan distintos modos de habitar o cotián.

PEZAS AUDIOVISUAIS

Piezas microtonales (2014)

Abrazar lo entrañable en concierto (Improvisacións) (2016)

La persistencia del objeto (2016)

Nocturno para copas (2018)