Hai cen anos, o 21 de outubro de 1923, fíxose en Munich a primeira demostración pública do uso dun planetario, o Modelo I de Zeiss, antepasado do proxector que desde hai 38 anos se usa na Casa das Ciencias.

A idea mesma de proxectar estrelas nunha cúpula non existiría se antes non se inventase o cinema, que nos anos 10 e 20 era xa a arte popular por excelencia. Mais tamén é xusto lembrar que os planetarios acabaron por estar presentes en non poucas películas ao longo da historia como escenario perfecto para o coñecemento científico, para encontros románticos e mesmo para algún asasinato de película.

Nesta charla Martin Pawley repasará a inesperadamente estreita relación entre os planetarios e o cinema.

Martin Pawley é crítico e programador de cinema, e coordina os grupos de traballo sobre contaminación luminosa e diversidade da Agrupación Astronómica Coruñesa Ío.