Un bo número de fotografías pictóricas que expoñen unha reflexión sobre a fugacidade da beleza. Unha metáfora do ciclo da vida, do poético e o pictórico, pero ao mesmo tempo do racional e o científico. Representacións que desde o primeiro momento se afastan da realidade observada e toman conciencia en si mesmas, converténdose en símbolos da fráxil e efémera existencia. A dualidade é unha calidade inherente á obra de Gómez-Chao, por iso neste proxecto atopamos dúas tipoloxías de obra que comparten a natureza como protagonista indiscutible. Unha serie de pezas presentan composicións florais de variado colorido situadas en etéreas paisaxes. Noutras constrúe as súas características metáforas visuais combinando elementos naturais cunha depurada estética de sutís cores que se achega ao universo xaponés. A combinación de elementos, unido cun xogo de suspensións e volumes, permítelle crear belas esculturas efémeras que finalmente se conxelan na imaxe fotográfica. A nivel técnico tamén achamos un diálogo entre xéneros como son a fotografía, a pintura e a instalación establecendo unha linguaxe artística propia e recoñecible cargada de múltiples matices e referencias.