Sinopse: 

Composición en dezasete asaltos e un desempate a modo de puxilato poético onde os rounds gáñanse en versos ousados, de metafórica superior e fulgurantes símiles en versos rotundos e cortados a cantil. Cada un deles está encabezado por un elemento representativo do deporte do boxeo: o locutor, a corda, a luva, ata desembocar na caída, o muro, o animal de tiro, o punto de fuga. Percíbese paralelismo entre boxeo e xadrez para salientar a loita contra un mesmo e a soidade ata chegar ao triunfo do eu grazas á resiliencia ante a dor, o que leva á arte de vencer, o xaque mate á morte e á tristeza.

Poesía de identidade, de loita, vangardista, rompedora, na que predomina un estilo expresionista, surrealista, onírico, de elevada intensidade. A poesía como espello do oculto que ao final da batalla sae á luz. O salto ao cuadrilátero para vencer ás adversidades da vida.